13 November 17

ฝึกวินัย ด้วยความเข้าใจ

การเลี้ยงลูกให้เติบโตเป็น “เด็กดีมีความสุข” ต้องเริ่มจากการ “สอนวินัยให้ลูก” เพื่อให้ลูกเรียนรู้ว่า “สิ่งใดควรทำ สิ่งใดไม่ควรทำ” แม้วัยเตาะแตะ 1-2 ขวบ จะเป็นวัยซุกซน ชวนปวดหัว แต่ก็เป็นวัยที่เหมาะแก่การเริ่มต้นฝึกวินัย เพราะยิ่งเริ่มต้นเร็วเท่าไหร่ พ่อแม่ก็เหนื่อยน้อยลงเท่านั้น

ทันทีที่ได้ยินคำว่า “วินัย” พ่อแม่บางคนอาจรู้สึกว่าเป็น “งานยาก งานน่าเบื่อ งานที่ต้องคอยทะเลาะกับลูก” ซึ่งจริงๆแล้ว ‘ขุ่นแม่ต่างดาว’ และ Mumraisin อยากให้กำลังใจว่า หากเราปรับมุมมองความคิดสักนิด การฝึกวินัย ก็ไม่ใช่เรื่องชวนท้อแท้ แต่เป็นเรื่องที่ทำแล้ว จะมีแสงสว่างเรืองรองอยู่ปลายอุโมงค์อย่างแน่นอน

เอ้า! สูดหายใจเพิ่มพลัง แล้วเดินหน้าด้วยรอยยิ้มกันเลย!

ฝึกวินัยลูก

วินัยคือ สิ่งดีๆในชีวิต

ก่อนอื่นเราต้องปรับมุมมองต่อคำว่า “วินัย” ซะก่อน ไม่งั้นเราเองก็จะเบื่อและท้อแท้กับการทำสิ่งนี้ซ้ำๆ   เราต้องมองว่า ฝึกวินัยคือ “การสอน” ไม่ใช่ “การลงโทษ”…  เรากำลังอยู่ในกระบวนการสอนลูกให้เรียนรู้ว่า สิ่งใดควรทำ สิ่งใดไม่ควรทำ  อะไรทำแล้วปลอดภัย อะไรทำแล้วอันตราย พูดแบบไหนดี หรือไม่ดี เป็นต้น… วินัยไม่ใช่ “ข้อห้าม” แต่เป็น “เรื่องดีๆที่ควรทำ”… เมื่อปรับมุมมองต่อวินัยให้เป็นมุมสดใส เราจะมีกำลังใจเดินไปตามเส้นทางนี้อย่างต่อเนื่องได้

ฝึกวินัยลูก

ลูกคือ นักเรียน ไม่ใช่ จอมแหกกฎ

เมื่อเราปรับมุมมองแล้วว่า วินัย ไม่ใช่การห้ามปราม แต่คือ การเรียนรู้ ลูกจึงไม่ใช่ “จอมแหกกฎ”  แต่เป็น “นักเรียนใฝ่รู้” … นักเรียนคนนี้อาจขยันหมั่น “ทดสอบขอบเขต” ว่าสิ่งใดทำได้ สิ่งใดทำไม่ได้ แต่เขาไม่ได้กำลังหาเรื่อง “ท้าทาย” ชวนให้พ่อแม่หงุดหงิด… มุมมองนี้ช่วยให้เราไม่น็อตหลุดง่ายๆ ลูกกำลังเรียนรู้ ไม่ได้ป่วน ท่องไว้ๆๆๆ จะได้ไม่ปรี๊ด..ดดด

ฝึกวินัยลูก

เมตตา ค้ำจุนอารมณ์

การฝึกวินัยให้นักเรียนที่เพิ่งรู้จักโลกใบนี้ไม่ถึงหนึ่งพันวัน จำเป็นต้องมี “เมตตา” เป็นตัวนำ…  เมื่อไหร่รู้สึกท้อแท้ ให้สูดหายใจลึกๆและดึงสติว่า ลูกรู้จักและเข้าใจโลกใบนี้น้อยกว่าเรากี่ปี กี่วัน…  ความเมตตาที่เรามีต่อลูก จะช่วยให้เราผ่านช่วงเวลา “อาละวาด วีนเหวี่ยง” ของลูกได้อย่างมีสติมากขึ้น ไม่จบลงด้วยการใช้อารมณ์ลงโทษลูก แต่มีความอดทนอดกลั้น เพื่อบากบั่นและแผ้วถางเส้นทางฝึกวินัยให้สวยงามมั่นคง

ฝึกวินัยลูก

ภูมิใจกับยอดวิว

การฝึกวินัยให้ลูกไม่ใช่เรื่องง่าย หรือ ใช้เวลาเพียงนิดเดียวก็สำเร็จ แต่เป็นเรื่องที่ต้องทำซ้ำๆอย่างต่อเนื่อง คงเส้นคงวา และใช้เวลาเพื่อให้ลูกเรียนรู้ และปฎิบัติจนเป็นนิสัย…  เพราะงั้นโปรดเตรียมใจไว้เลยว่า การฝึกวินัยอาจไม่ได้ยอดไลค์ ยอดแชร์จากลูกในเวลาอันรวดเร็ว แต่รับรองว่าได้ยอดวิวกระฉูดแน่นอน เพราะเราต้อง “พร่ำสอนซ้ำๆ” นับร้อยนับพันรอบ! หากต้องพูดซ้ำเมื่อไหร่ ให้เปลี่ยนความหงุดหงิดเป็นความภูมิใจและความใจเย็น ที่ได้เปิดคลิปซ้ำเพื่อเพิ่มยอดวิว อิๆ

ฝึกวินัยลูก

เน้นสอน ไม่เน้นบ่น

ข้อนี้ยากสุด เพราะเส้นกั้นบางๆระหว่างคำว่า “สอนกับบ่น” นั้นเบลอมั่กๆ!  เคล็ดลับคือ การสอนที่ดีและเพียงพอคือ การพูดสั้นและชัดเจนว่า “ไม่”  ตามด้วยเหตุผลเพียง “หนึ่งประโยค” ก็พอแล้ว (ถ้ายาวกว่านั้นจะเข้าข่าย “บ่น” และเรามักหยุดไม่ได้!)  จากนั้นตบท้ายด้วยการสอนว่า “ควรทำอะไร” เช่น ถ้าลูกอาละวาดไม่กินข้าว ก็ตอบว่า “ไม่ปาช้อนนะ เก็บช้อนซะ กินข้าวให้เรียบร้อย เสร็จแล้วไปเล่นกัน”… ฟังเหมือนง่ายเนอะ แต่เวลาปฏิบัติ ต้องมีเมตตาค้ำจุนอารมณ์ให้มาก และ ย้ำเตือนตัวเองว่า การบ่นมีแต่ทำให้เราหลุดโฟกัสว่า แท้จริงแล้วกำลัง “สอนวินัยเรื่องอะไร” กับลูกกันแน่ เพราะเราบ่นจนจับหัวข้อไม่ได้แล้ว!  เอาใหม่ๆๆ หยุดบ่น เพียงสอนว่า อะไรทำได้ และทำไม่ได้ก็พอจ้า

ฝึกวินัยลูก

ชมเชยเพื่อก่อ

ติเพื่อก่อ ไม่เป็นประโยชน์เท่ากับ ชมเชยเมื่อลูกทำดี…  หากลูกทำตัวดีแล้วเราเฉยๆ แต่เมื่อไหร่ดื้อก็จะปรี่เข้ามาสนใจและ ตักเตือนล่ะก็… ลูกจะรู้สึกเลยว่า ทำดีเสมอตัว งั้นดื้อดีกว่า จะได้เด่นดัง! ดังนั้นอย่ามองข้ามเวลา ลูกแปรงฟันแล้วเก็บเข้าที่ แบ่งของเล่นให้น้อง ช่วยแม่หยิบของ… พฤติกรรมเชิงบวกเหล่านี้ กำลังรอคำชมเชยเพื่อเป็นกำลังใจให้ทำเพิ่ม  แล้วลูกจะเรียนรู้ว่า ทำดีมีคุณจริง (อิๆๆ) และไม่จำเป็นต้องเรียกร้องความสนใจจากพ่อแม่ด้วยอาการเกเร! อ้อ! ชมเชยแบบไม่ต้องโอเว่อร์นะจ๊ะ เพราะลูกดูออกนะว่าเราแค่ “เชียร์” หรือ “ชมเชย” แบบสมราคา (หุๆๆ)

ฝึกวินัยลูก

ทำดีง่ายนิดเดียว

เราอยากส่งเสริมให้ลูกเรียนรู้ว่า “วินัย” คือ เรื่องบวก ไม่ใช่การลงโทษ จึงต้องพยายามจัดให้ลูกอยู่ใน “สิ่งแวดล้อมที่เหมาะกับวัยและเอื้อต่อการฝึกฝนวินัย” เช่น หากต้องการสอนให้ลูกเก็บของเล่นเข้าที่ ก็ควรจัดมุมของเล่นที่ลูกหยิบและเก็บเข้าที่เองได้ง่าย เมื่อทำเองได้ไม่ยาก ก็จะเรียนรู้และทำบ่อยๆเพราะได้รับคำชม… นอกจากนี้เราต้องเลี่ยงสิ่งแวดล้อมที่ลูกยังรับมือไม่ไหว เช่น การพาลูกไปทำธุระนอกบ้านนานเกินไป ก็อาจทำให้ลูกน่ารักเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วกลายร่างเป็นเด็กจอมอาละวาด หรือ หนูน้อยอารมณ์แจ่มใสกลายเป็นเด็กขี้หงุดหงิด เพราะต้องตามพ่อแม่ไปในสถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งของ “ห้ามจับ” (ฮึ่ม!)

ฝึกวินัยลูก

บทลงโทษ

บทลงโทษมีไว้เพื่อ “เรียนรู้ถึงผลการกระทำ”  แต่จะเลือกบทลงโทษอะไรดีล่ะ ที่ทำให้เราไม่เผลอน็อตหลุดและเผลอลงโทษลูกด้วยอารมณ์? ทางเลือกที่น่าสนคือ “เก้าอี้อารมณ์เย็น”… เก้าอี้นี้ไม่ใช่การลงโทษ แต่เป็นเก้าอี้ที่ “ช่วยให้อารมณ์เย็น” เมื่อลูกทำตัวไม่น่ารัก เช่น ขว้างปาของ ก็ให้ไปนั่งที่เก้าอี้ เป็นเวลา 2-5 นาที (อย่านานเกิน และห้ามต่อเวลาด้วย) เคล็ดลับคือ เราจะเร่ิมจับเวลาทันทีเมื่อลูกหยุดอาละวาด ระหว่างนั้นจะไม่มีใครพูดอะไร มีแต่ความสงบ และเมื่อเข็มนาฬิกาเดินไปถึงเวลาที่กำหนด เราก็จะมากอดกัน และสอนเพียงสั้นๆ เช่น  “ถ้าลูกโกรธให้บอกว่าไม่ชอบอะไร แต่จะไม่ปาของเพราะทำคนอื่นเจ็บ ตอนนี้อารมณ์เย็นแล้ว งั้นเรามากอดกันดีกว่านะ” แฮปปี้เอนดิ้งคือเป้าหมายของเรา

 

มาฝึกวินัยลูกด้วยความเข้าใจกันนะ แล้วเด็กดีมีความสุข ก็จะยืนยิ้มรอเราอยู่ที่ปลายอุโมงค์

Share
This Article

Related Article

16 November 2017

“ลูกตัวเตี้ยหรือไม่” ใครกำหนด??

ป้าหมอขวัญคุ้ย แคะ แกะ แนะนำ เรื่องต้องรู้ ต้องเข้าใจ และนำไปฝึกลูก หากกังวลใจไม่อยากให้ “ลูกตัวเตี้ย” ค่ะ

06 December 2017

5 เทคนิค เปลี่ยนผ้าอ้อมหอมสบาย

มาเปลี่ยนผ้าอ้อม ปรับอารมณ์กับ “5 เทคนิค เปลี่ยนผ้าอ้อมหอมสบาย” ดีกว่า ทำให้ช่วงเวลาชุลมุน กลายเป็นนาทีทองแห่งความสะอาดหรรษาสำหรับทุกคน พร้อมแล้ว ไปปลี่ยนกันเลย

02 June 2017

คลอดลูกแล้ว ทำไมฉันเศร้าจัง

นอกจากจะต้องเตรียมข้าวของเครื่องใช้ให้ลูกแล้ว อีกหนึ่งสิ่งที่อยากให้คุณแม่เตรียมตัวเตรียมใจ คือภาวะซึมเศร้าหลังคลอด (Baby Blue) ซึ่งเป็นเรื่องไม่ง่าย แต่ถ้าเตรียมตัวดี รับรองว่าเราจะผ่านมันไปได้!