12 December 17

ติดยิ้ม ติดใจ

พอใกล้ 3 ขวบ ความซนความทะโมนของลูกบ่าวเริ่มมีมากขึ้น ดีกรีการยึดตัวเองเป็นศูนย์กลางเอาตัวเองเป็นใหญ่ก็เพิ่มมากตาม พอต้องเดินทางไกลกันสองคนแม่ลูก ที่บางช่วงของการเดินทางต้องนั่งรถทัวร์หลายชั่วโมง อิแม่ก็อดหวั่นใจไม่ได้ ถึงเราจะมีประบการณ์กันมาแล้วบ่อยครั้ง แต่ด้วยวัยที่เปลี่ยนไปและหลังๆ มามุกเดิมๆ ที่เคยใช้ได้ผลยามลูกตั้งท่าจะงอแงส่งเสียงดังก็ชักจะไม่เป็นผล

แม่ : ที่นี่ที่ไหนครับ
บูดู : สาทานะ
แม่ : ที่สาธารณะแล้วลูกส่งเสียงดังได้เหรอครับ
แล้วบูดูก็จะหยุดส่งเสียงดังไปทันที แล้วพูดว่า “ไม่เสียงดังนะ”

มุกนี้เริ่มใช้แบบที่ไม่ได้มีการเตรียมการมาก่อน ตอนนั้นลูก 2 ขวบ ครั้งนั้นเรานั่งรถทัวร์กันยาวราว 9 ชั่วโมง อิแม่จะอธิบายให้ลูกนึกถึงคนอื่นที่นั่งร่วมกันในรถว่าเขาจะรู้สึกยังไงถ้ามีเสียงดังๆ ของลูกดังขึ้นมาในที่แคบๆ แบบนี้ ตอนที่อธิบายนั้นไม่ได้คิดว่าลูกจะเข้าใจ หรือจะได้ผล รู้แต่ว่าต้องอธิบาย และพอมันได้ผลก็ติดใจเอามาใช้อยู่เรื่อยๆ โดยเฉพาะยามที่เราไปตามที่สาธารณะต่างๆ จนเป็นอัตโนมัติว่าเมื่อได้ยินแม่ถามว่า “ที่นี่ที่ไหน” ลูกบ่าวก็จะตอบทันทีว่า “สาทานะ” ไม่ก็ “ไม่เสียงดังนะ”

แต่หนนี้อย่างที่บอกว่ามนต์สะกดเริ่มคลาย (5555) เลยคิดว่าต้องหามุกใหม่  ลองมุกติดสินบนด้วยสติ๊กเกอร์ที่เด็กๆ ชื่นชอบดูสักหน่อย ปรากฏว่าได้ผลดีทีเดียวค่ะ ตลอดทริป 16 วันของเรา ลูกบ่าวกระตือรือร้นที่จะทำให้ได้ตามกติกา แม้จะทำไม่ได้ครบทุกภารกิจที่เราตั้งเป้าไว้ แต่เขาเรียนรู้ที่จะเคารพกติกา ทั้งกติการะหว่างเราแม่ลูกและกติกาของสถานที่สาธารณะ และการคิดถึงผู้อื่น

ครั้งแรกที่เริ่มมุกนี้นอกจากได้ผลดีระหว่างเดินทางแล้ว วันที่กลับถึงบ้านหลังแปะรางวัลสติ๊กเกอร์ที่ได้และรู้ว่าตัวเองพลาดสติ๊กเกอร์ดวงสุดท้ายของวันก็ไม่งอแง ปิดบันทึกยื่นให้แม่แล้วส่งยิ้ม “ให้แม่เก็บไว้” แล้วลุกไปต่อเลโก้ด้วยความคิดถึงของเล่น ครู่เดียวก็เก็บของเล่นเข้ากล่อง “บูดูเป็นเด็กดีเก็บของเล่น” อิแม่ที่นอนสลบอยู่ใกล้ๆ ก็หายเหนื่อยและแถมสติ๊กเกอร์ดวงใหญ่ให้เลยทันที โดยไม่ลืมที่จะบอกว่าดวงใหญ่นี้ลูกได้มันเพราะอะไร

มุกนี้ของแม่แม็กซ์ก็คือ จินตนาการว่าพอขึ้นรถ/เครื่องบินไปมีเรื่องอะไรที่เราอยากให้ลูกทำและไม่อยากให้ลูกทำระหว่างเดินทางบ้าง ชั่งและตัดใจเอาเฉพาะเรื่องหลักจริงๆ ไม่ต้องมาก แม่แม็กซ์เองเลือกมาแค่ 2-3 เรื่องต่อวัน เช่น ไม่ส่งเสียงดังบนรถ, ทำตามกติกาการบิน (เอาแค่เรื่องหลักๆ ที่เกี่ยวกับเรื่องความปลอดภัย), ไม่วิ่งออกนอกถนน แล้วก็เขียนภารกิจเป้าหมายลงในสมุดเล่มเล็ก

ขั้นตอนสำคัญคือการสื่อสารกติกากับลูก แม่แม็กซ์ใช้วิธีมอบสมุดบันทึกให้ลูกบอกว่านี่คือบันทึกของลูก ตั้งชื่อให้ด้วยว่า “บันทึก BD (อีกชื่อของลูก) ดี๊ดี” พร้อมโชว์สติ๊กเกอร์ที่เลือกรูปยิ้มมา เปิดไปที่หน้าที่เขียนภารกิจและคุยกติกาว่าลูกต้องทำอะไรหรือไม่ทำอะไรแล้วจึงจะได้สติ๊กเกอร์ มีแอบติดสินบนอีกชั้นด้วยว่าถ้าทำได้ครบทุกภารกิจจะมีสติ๊กเกอร์ดวงใหญ่แถมให้ด้วย และถ้าไม่ทำ/ทำไม่ได้ นอกจากอดสติ๊กเกอร์แล้วก็จะได้หน้าร้องไห้ (แม่วาดหน้าเศร้าพร้อมหยดน้ำตา) ไปแทน

อุปกรณ์สติ๊กเกอร์ติดยิ้ม

  1. สมุดบันทึกขนาดพกพาสะดวก
  2. สติ๊กเกอร์แบบที่ชอบ
  3. เมจิกสีสักแท่ง
  4. กล่องขนาดเล็กสำหรับเก็บสติ๊กเกอร์พกติดกระเป๋าเมื่อเดินทาง

Share
This Article

Related Article

16 February 2018

Happy Together ช่วงเวลาต้องมนต์ของเราสามคน

Happy Together แพ็คเกจถ่ายภาพสุดยอดเมคโอเวอร์ครั้งยิ่งใหญ่ของคุณแม่กับเบบี๋ในครรภ์พร้อมคุณพ่อ โดยช่างภาพแฟชั่นคนดังที่ถ่ายปกและถ่ายแฟชั่นให้กับนิตยสาร

11 August 2017

ลูกน้อยชอบพูดคนเดียว ผิดปกติหรือเปล่า

ใครมีลูกวัย 2-5 ขวบคงจะแปลกใจไม่น้อย ที่จู่ๆ ลูกก็นั่งพูดกับตุ๊กตาคนเดียวจนแม่ๆ อดหลอนไม่ได้ใช่ไหมคะ ไม่ต้องตามริว จิตสัมผัส หรือออกรายการคนอวดผีใดๆ เพราะเรื่องนี้นักจิตวิทยาเด็กมีคำตอบค่ะ

02 October 2017

Like Father, Like Son

รุ่นพ่อหลบไป! หลีกทางให้รุ่นลูก เด็กกว่า หล่อกว่า พาเหรดเดินตามรอยเท้าพ่อ