12 December 17

ติดยิ้ม ติดใจ

พอใกล้ 3 ขวบ ความซนความทะโมนของลูกบ่าวเริ่มมีมากขึ้น ดีกรีการยึดตัวเองเป็นศูนย์กลางเอาตัวเองเป็นใหญ่ก็เพิ่มมากตาม พอต้องเดินทางไกลกันสองคนแม่ลูก ที่บางช่วงของการเดินทางต้องนั่งรถทัวร์หลายชั่วโมง อิแม่ก็อดหวั่นใจไม่ได้ ถึงเราจะมีประบการณ์กันมาแล้วบ่อยครั้ง แต่ด้วยวัยที่เปลี่ยนไปและหลังๆ มามุกเดิมๆ ที่เคยใช้ได้ผลยามลูกตั้งท่าจะงอแงส่งเสียงดังก็ชักจะไม่เป็นผล

แม่ : ที่นี่ที่ไหนครับ
บูดู : สาทานะ
แม่ : ที่สาธารณะแล้วลูกส่งเสียงดังได้เหรอครับ
แล้วบูดูก็จะหยุดส่งเสียงดังไปทันที แล้วพูดว่า “ไม่เสียงดังนะ”

มุกนี้เริ่มใช้แบบที่ไม่ได้มีการเตรียมการมาก่อน ตอนนั้นลูก 2 ขวบ ครั้งนั้นเรานั่งรถทัวร์กันยาวราว 9 ชั่วโมง อิแม่จะอธิบายให้ลูกนึกถึงคนอื่นที่นั่งร่วมกันในรถว่าเขาจะรู้สึกยังไงถ้ามีเสียงดังๆ ของลูกดังขึ้นมาในที่แคบๆ แบบนี้ ตอนที่อธิบายนั้นไม่ได้คิดว่าลูกจะเข้าใจ หรือจะได้ผล รู้แต่ว่าต้องอธิบาย และพอมันได้ผลก็ติดใจเอามาใช้อยู่เรื่อยๆ โดยเฉพาะยามที่เราไปตามที่สาธารณะต่างๆ จนเป็นอัตโนมัติว่าเมื่อได้ยินแม่ถามว่า “ที่นี่ที่ไหน” ลูกบ่าวก็จะตอบทันทีว่า “สาทานะ” ไม่ก็ “ไม่เสียงดังนะ”

แต่หนนี้อย่างที่บอกว่ามนต์สะกดเริ่มคลาย (5555) เลยคิดว่าต้องหามุกใหม่  ลองมุกติดสินบนด้วยสติ๊กเกอร์ที่เด็กๆ ชื่นชอบดูสักหน่อย ปรากฏว่าได้ผลดีทีเดียวค่ะ ตลอดทริป 16 วันของเรา ลูกบ่าวกระตือรือร้นที่จะทำให้ได้ตามกติกา แม้จะทำไม่ได้ครบทุกภารกิจที่เราตั้งเป้าไว้ แต่เขาเรียนรู้ที่จะเคารพกติกา ทั้งกติการะหว่างเราแม่ลูกและกติกาของสถานที่สาธารณะ และการคิดถึงผู้อื่น

ครั้งแรกที่เริ่มมุกนี้นอกจากได้ผลดีระหว่างเดินทางแล้ว วันที่กลับถึงบ้านหลังแปะรางวัลสติ๊กเกอร์ที่ได้และรู้ว่าตัวเองพลาดสติ๊กเกอร์ดวงสุดท้ายของวันก็ไม่งอแง ปิดบันทึกยื่นให้แม่แล้วส่งยิ้ม “ให้แม่เก็บไว้” แล้วลุกไปต่อเลโก้ด้วยความคิดถึงของเล่น ครู่เดียวก็เก็บของเล่นเข้ากล่อง “บูดูเป็นเด็กดีเก็บของเล่น” อิแม่ที่นอนสลบอยู่ใกล้ๆ ก็หายเหนื่อยและแถมสติ๊กเกอร์ดวงใหญ่ให้เลยทันที โดยไม่ลืมที่จะบอกว่าดวงใหญ่นี้ลูกได้มันเพราะอะไร

มุกนี้ของแม่แม็กซ์ก็คือ จินตนาการว่าพอขึ้นรถ/เครื่องบินไปมีเรื่องอะไรที่เราอยากให้ลูกทำและไม่อยากให้ลูกทำระหว่างเดินทางบ้าง ชั่งและตัดใจเอาเฉพาะเรื่องหลักจริงๆ ไม่ต้องมาก แม่แม็กซ์เองเลือกมาแค่ 2-3 เรื่องต่อวัน เช่น ไม่ส่งเสียงดังบนรถ, ทำตามกติกาการบิน (เอาแค่เรื่องหลักๆ ที่เกี่ยวกับเรื่องความปลอดภัย), ไม่วิ่งออกนอกถนน แล้วก็เขียนภารกิจเป้าหมายลงในสมุดเล่มเล็ก

ขั้นตอนสำคัญคือการสื่อสารกติกากับลูก แม่แม็กซ์ใช้วิธีมอบสมุดบันทึกให้ลูกบอกว่านี่คือบันทึกของลูก ตั้งชื่อให้ด้วยว่า “บันทึก BD (อีกชื่อของลูก) ดี๊ดี” พร้อมโชว์สติ๊กเกอร์ที่เลือกรูปยิ้มมา เปิดไปที่หน้าที่เขียนภารกิจและคุยกติกาว่าลูกต้องทำอะไรหรือไม่ทำอะไรแล้วจึงจะได้สติ๊กเกอร์ มีแอบติดสินบนอีกชั้นด้วยว่าถ้าทำได้ครบทุกภารกิจจะมีสติ๊กเกอร์ดวงใหญ่แถมให้ด้วย และถ้าไม่ทำ/ทำไม่ได้ นอกจากอดสติ๊กเกอร์แล้วก็จะได้หน้าร้องไห้ (แม่วาดหน้าเศร้าพร้อมหยดน้ำตา) ไปแทน

อุปกรณ์สติ๊กเกอร์ติดยิ้ม

  1. สมุดบันทึกขนาดพกพาสะดวก
  2. สติ๊กเกอร์แบบที่ชอบ
  3. เมจิกสีสักแท่ง
  4. กล่องขนาดเล็กสำหรับเก็บสติ๊กเกอร์พกติดกระเป๋าเมื่อเดินทาง

Share
This Article

Related Article

14 June 2017

ครบเครื่องเรื่องนอนของลูกวัย 0-3 เดือน

วัย 0-3 เดือน การนอนคือหัวใจหลักของการเจริญเติบโต และนั่นทำให้คุณแม่มือใหม่กังวล บ้างก็กลัวลูกนอนไม่พอ แต่ก็มีที่กลัวลูกนอนนาน(จนกลัวจะกินน้อยเกิน) ใจเย็นๆ นะคะ มัมเรซิ่นหาคำตอบครอบจักรวาล สรุปเรื่องการนอนของเบบี๋มาให้แล้วค่ะ

11 July 2017

รวบตึง ไม่ต้องซื้อแยก น้ำมันบำรุงผิว แม่แม่-ลูกลูกใช้ได้ ในขวดเดียวกัน

ออยล์น้ำมันบำรุงผิวคือสกินแคร์ที่คุณแม่ๆ ควรมีไว้ประจำโต๊ะเครื่องแป้งประจำบ้าน เพราะมีคุณประโยชน์อเนกประสงค์ ใช้ได้หลากหลายรูปแบบการบำรุงผิวและผม ที่สำคัญ คุณแม่และคุณลูกสามารถแชร์กันใช้ได้อีกด้วย มีเคล็ดลับอยู่นิดเดียวตรงที่ควรเลือกออยล์ที่สกัดมาจากพืชพรรณธรรมชาติ ปราศจากกลิ่น หรือมีเพียงกลิ่นหอมอ่อนๆ ไม่ก็เป็นออยล์น้ำมันแบบออร์แกนิกแท้ๆ เพื่อจะได้ปลอดภัยทั้งต่อผิวอันบอบบางของลูกน้อยและผิวของคุณเอง

14 June 2017

“ทิชชู่เปียก” เลือกให้ดี ใช้ให้ปลอดภัย

ในซุปเปอร์มาร์เก็ตมีทิชชู่เปียกหลายแบรนด์ หลากราคา จนเลือกยาก ตัดสินใจไม่ถูก แนะนำว่าให้ดูส่วนผสมที่ฉลากนะคะ ถ้ามีสิ่งเหล่านี้อยู่ วางคืนแล้วไปดูชิ้นต่อไปเลยค่ะ